امیرحسین نیک‌نام

متولد سال ۱۳۸۶ در تهران. از همان کودکی، بیشتر از آنکه به شنیدن حرف‌ها بسنده کنم، به دنبال فهمیدن معنای پشت آن‌ها بوده‌ام؛ اینکه آدم‌ها چرا چیزی را می‌گویند، چه چیزی را نمی‌گویند و هر حرف، چه بخشی از نگاه و ذهن آن‌ها را آشکار می‌کند.پژوهش برای من فقط جمع‌آوری اطلاعات و کنار هم گذاشتن چند داده نیست؛ تلاشی است برای دیدن جزئیاتی که معمولاً از چشم دیگران پنهان می‌ماند. علاقه‌ام بیشتر به شناخت رفتار آدم‌ها، تحلیل حرف‌ها و روایت‌ها و پیدا کردن ارتباط میان اتفاقات و نگاه‌های مختلف شکل گرفته است.همیشه برایم جالب بوده که یک موضوع را فقط از زاویه اول نبینم. سعی می‌کنم میان روایت‌های مختلف حرکت کنم، حرف مردم را بشنوم و بفهمم هرکس جهان را از چه نقطه‌ای می‌بیند. گاهی یک جمله کوتاه، یک رفتار ساده یا حتی سکوت یک نفر می‌تواند اطلاعاتی بیشتر از یک توضیح طولانی در اختیار آدم بگذارد.هنوز در ابتدای مسیرم و بخش زیادی از راه برای یادگرفتن و تجربه‌کردن باقی مانده است؛ اما چیزی که از همین حالا برایم اهمیت دارد، کنجکاوی، دقیق دیدن و پرسیدن سؤال‌هایی است که شاید کمتر کسی به سراغشان برود.برای من پژوهش، قبل از آنکه یک عنوان یا شغل باشد، نوعی نگاه کردن به جهان است؛ نگاهی که تلاش می‌کند پشت هر حرف، رفتار و اتفاق، معنای بیشتری پیدا کند.